Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Εκείνη X Sonder - Θάλασσα/Ήλιος/Φεγγάρι


Κεραυνός χτυπάει στα σωθικά της θάλασσας
και
πατάσσει κάθε ίχνος θλίψης ντροπής του παρελθόντος αισθήματα απ το βυθό ανεβαίνουν στην επιφάνεια με εμβατήρια -η φουρτούνα της παίρνει διάβα οτιδήποτε κρύβει την ομορφιά της απέναντι στον ήλιο- μόλις γαληνεύει επιτρέπει να θαυμάσει την αντανάκλαση της ομορφιάς του πάνω της καθώς εκείνη βράζει στις ακτίνες του. Όταν το βράδυ επιστρέφει χλωμός ως φεγγάρι η παλίρροια θα σας τρομάξει όλους ενώ προσπαθεί μάταια να τον αγγίξει πνίγοντας κάθε μορφή ύπαρξης μέσα στη θλίψη της. και τότε κατάλαβα γιατί και η θάλασσα και τα δάκρυα είναι αλμυρά.

Χ
Δίνω φως, ζωή, χαρά και καρκίνο στο δέρμα. Μεγαλώνω μέρα με την μέρα και δεν ξέρω αν φοβάμαι ή αν περιμένω πως και πως την στιγμή που το μεγαλείο μου θα καταστρέψει ό,τι γέννησα. Απέναντι μου έχω μία γειτόνισσα. Οι καθρέφτες με τυφλώνουν, όποτε η μοναδική στιγμή που βλέπω το πρόσωπο μου είναι όταν κοιτάω τα μάτια της. Κι όποτε τα κοιτάω ξέρω ότι είναι υγρή. Μα έλα που, η κατάσταση περιπλέκεται και όλοι περνάμε φάσεις που, ντάξει, δεν είμαστε ακριβώς ο εαυτός μας. Κι απλά το βράδυ που δεν θα με δει ως ήλιο αλλά ως φεγγάρι δεν ξέρω αν θα τρομάξει και θα κατουρήσει ένα τσουνάμι ή αν θα καυλώσει και θα χύσει μια παλίρροια. Όπως και να ‘χει, θα πεθάνετε ή από την ή για την καύλα μας.