Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Sonder- ΕΝΑ ΠΑΡΑΛΗΡΗΠΟΙΗΜΑ

Το ταβανι με ρουφαει
το πατωμα με καταπινει
οι κρισεις πανικου σχεδον με ευχαριστουν,
γιατι το συναισθημα ευφοριας που εχω όταν μου περνανε μου ψιλοαρεσει,
ασε που νιωθω πως τις αξιζω τις γαμημενες κρισεις.

Εν τω μεταξυ εχω μειωσει δραματικα τα ηρεμιστικα/υπνωτικα,
και παρατηρω πως οι εντονες εναλλαγες σε χρωματα όπως στο βιντεο του NIGGAS IN PARIS
με φρικαρουν
και περιμενω την πρωτη κριση επιληψιας
γιατι παντα γραφω ο,τι ζω, συνεπως θα διευρυνθει η θεματολογια μου.

Τελος παντων, λεγε ο,τι θες, πιστευε ο,τι θες, εχω βαρεθει να προσπαθω να αποδειξω τα συναισθηματα μου, νιωθω σαν να προσπαθω να αποδειξω ότι εχω καταθλιψη στον ψυχιατρο μου, ή σε έναν κκε, ή σε έναν κκε ψυχιατρο.

Και τι σκατα ηθελες να σου δειξω; Ηξερα και ηξερες πως ησουν ο,τι καλυτερο θα μπορουσα να βρω, αλλα αυτό δεν είναι αρκετο, γιατι συμφωνα με τις ανασφαλεις σου επρεπε να σου λεω πως εχεις ΩΡΑΙΑ ΜΟΥΤΡΑ, όχι πως εισαι Ο,ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ. ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΜΟΥΤΡΑ, ΑΛΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ, ΝΑ ΠΑ ΝΑ ΓΑΜΗΘΟΥΝ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΟΥ,

ΚΑΙ ΟΞΥ ΝΑ ΕΠΕΦΤΑΝ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ

ΠΑΛΙ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΝΑ 15 ΦΟΡΕΣ

ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ.

Λες πως δεν φαινοταν να σε θελω. Εχω θεμα με τα νευρα μου και το μονο σκηνικο που εκανα τον καιρο που περασαμε μαζι ηταν να τραμπουκισω έναν φλωρο 40χρονο που σου την επεσε. 

Και τωρα

Ψαχνομαι για ξυλο
όταν δεν το βρισκω, χτυπαω τον εαυτο μου
όταν δεν βρισκω τον εαυτο μου, χτυπαω τους τοιχους
κι όταν δεν βρίσκω το αιδοίο σου, χτυπαω το πουλι μου
για να σταματησει να με ενοχλει ο καβαλος μου.

Επεστρεψα στον παλιο Sonder.


Εχω έναν γαμημενο δισκο να τελειωσω,
αλλα σαγαπαω,
αλλα ποτε δεν θα το πιστεψεις,
οποτε τα παραταω
και παω να τελειωσω τον γαμημενο δισκο.